‘મૃત્યુનો પુલ’: અંધારી રાત, એક ભયંકર તોફાન, નીચે પથરાયેલા મૃતદેહો, તસવીરો તમને રડાવી દેશે

હમીરપુર જિલ્લામાં બેતવા નદી પર નિર્માણાધીન પુલ સાથે થયેલા એક દુ:ખદ અકસ્માતે અનેક પરિવારોને જીવનભર પીડા આપી છે. સ્વસા ગામના રહેવાસી રાજેન્દ્ર સિંહ માટે, આ એક ન રૂઝાય તેવો ઘા બની ગયો છે; ભયંકર તોફાન અને ભારે વરસાદ વચ્ચે, તે પોતાના પુત્ર પુષ્પેન્દ્રનો અંતિમ રુદન પણ સાંભળી શક્યો નહીં. રાજેન્દ્ર સિંહ પુલ બાંધકામ સ્થળ પર ગનમેન તરીકે કામ કરે છે.

બંદૂક ચલાવવાનું લાઇસન્સ હોવાથી, કોન્ટ્રાક્ટરે તેને સુરક્ષા જવાબદારીઓ સોંપી હતી. બાદમાં, તેણે પોતાના પુત્ર પુષ્પેન્દ્રને તે જ સ્થળે ગાર્ડ તરીકે નોકરી મેળવવામાં પણ મદદ કરી. પિતા અને પુત્ર બંને રાત્રિ શિફ્ટ દરમિયાન પોતાની ફરજો બજાવતા હતા; તેઓ દરરોજ સાથે ઘરેથી નીકળતા અને સવારે સાથે પાછા ફરતા. ગુરુવારે રાત્રે પણ, બંને ફરજ પર હતા. મોડી રાત્રે, હવામાન અચાનક ખરાબ થઈ ગયું, અને હળવો વરસાદ પડવા લાગ્યો, સાથે સાથે ભારે તોફાન પણ શરૂ થયું.

તેનો પગ લપસી ગયો અને તે નદીમાં પડી ગયો

આ સાંભળીને, રાજેન્દ્રએ તેની બંદૂક ભીની ન થાય તે માટે તે તેના પુત્ર પુષ્પેન્દ્રને આપી દીધી. બંદૂક લઈને, પુષ્પેન્દ્ર નજીકમાં ઉભેલા હાઇડ્રા મશીનમાં ચઢી ગયો. તે દરમિયાન, રાજેન્દ્ર તોફાનથી બચવાનો પ્રયાસ કરવા લાગ્યો. તે જ સમયે, તેનો પગ લપસી ગયો અને તે નદીમાં પડી ગયો. તે કોઈક રીતે બહાર નીકળીને આગળ વધવામાં સફળ રહ્યો, ત્યારે અચાનક, એક જોરદાર ધડાકો થયો. જ્યારે તેણે પાછળ ફરીને જોયું, ત્યારે તેણે જોયું કે પુલનો એક ભાગ ક્રેશ સાથે તૂટી પડ્યો હતો.

તેનો પગ લપસી ગયો અને તે નદીમાં ડૂબી ગયો

કોંક્રિટ સ્લેબ પડ્યો હતો તે જગ્યાની નીચે એક હાઇડ્રા મશીન પાર્ક કરેલું હતું. આ જોઈને રાજેન્દ્ર શોકમાં ભાંગી પડ્યો. આ દુ:ખદ ઘટના યાદ કરતાં તેણે કહ્યું કે તેના દીકરાએ મદદ માટે બૂમો પાડી હશે, પરંતુ તોફાનનો અવાજ એટલો બહેરો હતો કે કંઈ સંભળાતું નહોતું. અકસ્માત પછી, ગામમાં શોકની છાયા છવાઈ ગઈ છે. રાજેન્દ્ર રડી પડ્યો, વારંવાર વિલાપ કરતો રહ્યો કે જો તે સમયસર તેના દીકરા સુધી પહોંચી શક્યો હોત, તો કદાચ તે તેને બચાવી શક્યો હોત.

“પપ્પા અમને દીકરાઓની જેમ પ્રેમ કરતા હતા”—દીકરીઓ રડી પડી

આ દુર્ઘટનાએ અચપુરા ગામના રહેવાસી અને સુરક્ષા ગાર્ડ રાજેશ પાલના પરિવારની ખુશી પણ છીનવી લીધી છે. જ્યારે આ સમાચાર તેમના ઘરે પહોંચ્યા, ત્યારે તેમના વ્યથિત પરિવારના સભ્યો અકસ્માત સ્થળે દોડી ગયા. કાટમાળ વચ્ચે, તેમના પિતાને શોધતી તેમની પુત્રીઓની આંખોમાં આંસુ અને લાચારી સિવાય કંઈ નહોતું. બેકાબૂ રડતી, પુત્રીઓ રડી પડી, “પપ્પા અમને બહેનોને એટલો જ પ્રેમ કરતા હતા જેટલો તેઓ દીકરાઓને પ્રેમ કરતા હતા. તેમણે ફક્ત અમારી ખુશી માટે અથાક મહેનત કરી.”

“પપ્પા હંમેશા કહેતા હતા કે – ‘મારી દીકરીઓ મારા દીકરા છે.‘”

પિતાના મૃત્યુના સમાચાર સાંભળીને, રાજેશ પાલની ચારેય દીકરીઓ દુ:ખી થઈ ગઈ. ધ્રૂજતા અવાજે, તેમની મોટી દીકરી શિવાનીએ કહ્યું, “અમારા કોઈ ભાઈ નથી. પપ્પા હંમેશા કહેતા હતા, ‘મારી દીકરીઓ મારા દીકરા છે.'” શિવાનીના આંસુ લૂછતા, શિવાનીએ સમજાવ્યું કે તેના પિતા સુરક્ષા ગાર્ડ તરીકે કામ કરતા હતા, અને તેમની આજીવિકા માટે તેમની ડબલ-બેરલ શોટગન પર આધાર રાખતા હતા. આ આવકથી જ ઘરનું ગુજરાન ચાલતું હતું, દીકરીઓના શિક્ષણ માટે ભંડોળ પૂરું પાડતું હતું અને તેમને ભવિષ્ય માટે સપના જોવાની તક મળતી હતી. પરિવાર પાસે આવકનો બીજો કોઈ સ્ત્રોત નથી.

પરીક્ષાનું પરિણામ આવ્યું, અને પપ્પા સૌથી વધુ ખુશ હતા

શિવાનીને યાદ આવ્યું કે તેમના પિતા ચારેયને સખત અભ્યાસ કરવા અને સફળતા મેળવવા માટે કહેતા હતા. ભલે તેઓ પોતે ગમે તેટલા મુશ્કેલીમાં હોય, તેમણે ક્યારેય તેમની કોઈ પણ જરૂરિયાત અધૂરી રહેવા દીધી નહીં. તેણીએ ઉલ્લેખ કર્યો કે તેણીએ બી.એ. ચોથા સેમેસ્ટરની પરીક્ષા આપી હતી, જ્યારે તેની નાની બહેન રેખાએ ઇન્ટરમીડિયેટની પરીક્ષા પાસ કરી હતી. જે ​​દિવસે રેખાનું પરિણામ જાહેર થયું, તે દિવસે તેમના પિતા સૌથી ખુશ વ્યક્તિ હતા; જ્યારે તેમને ખબર પડી કે તેણીએ 65 ટકા માર્ક્સ મેળવ્યા છે, ત્યારે તેઓ ઘરે મીઠાઈ પણ લાવ્યા હતા.

દીકરીઓના વિલાપને જોઈને, જોનારાઓ પણ રડી પડ્યા

રીના આઠમા ધોરણમાં અભ્યાસ કરે છે, જ્યારે તેની નાની બહેન, અંશિકા, સાતમા ધોરણમાં છે. દીકરીઓના હૃદયદ્રાવક રુદન સાંભળીને, ત્યાં હાજર લોકોની આંખો આંસુઓથી ભરાઈ ગઈ. ગામની સ્ત્રીઓએ તેમને સાંત્વના આપવાનો શ્રેષ્ઠ પ્રયાસ કર્યો. છોકરીઓને સાંત્વના આપવા માટે, મૃતકની માતા, કલ્લી દેવી અને દાદી, બિંદી દેવીએ પોતાના આંસુઓને રોકવા માટે તમામ પ્રયાસો કર્યા; જોકે, પોસ્ટમોર્ટમ ગૃહ પહોંચ્યા પછી, આખરે તેમનો સંયમ ખોરવાઈ ગયો, અને તેઓ અવિશ્વસનીય રીતે વિલાપ કરતા ભાંગી પડ્યા.

સાવંત 27મી તારીખે રોજીરોટી કમાવવા માટે ઘરેથી નીકળ્યા હતા

બાંદા જિલ્લાના ભૂરૈડી ભૂરાગઢના રહેવાસી સાવંત ઉર્ફે ગંગાચરણ યાદવે પણ અકસ્માતમાં પોતાનો જીવ ગુમાવ્યો. મોબાઇલ ફોન દ્વારા ઘટનાના સમાચાર મળતાં, મૃતકના પિતા, સોબરન સિંહ, પરિવારના અન્ય સભ્યો સાથે, અકસ્માત સ્થળે પહોંચવા માટે ચાર કલાકનું અંતર કાપ્યું. ત્યાં પહોંચ્યા પછી, તેમની આંખો તેમના પુત્રને શોધતી રહી. દુઃખથી ઘેરાઈને, તે નજીકના સ્થળે પડી ગયો. તેની સાથે આવેલા ગામલોકોએ સાંત્વના અને દિલાસા આપ્યા. આંખોમાંથી આંસુ લૂછતા, સોબરને શોક વ્યક્ત કર્યો કે 27મી મેના રોજ જ તેમનો પુત્ર ઘર છોડીને આજીવિકા કમાવવાના ઇરાદાથી નીકળ્યો હતો. “હું કેટલો કમનસીબ છું,” તેમણે કહ્યું, “કે હવે મારે મારા પુત્રના પાર્થિવ શરીરને લઈને મારા ગામ પાછા ફરવું પડશે.” તેમણે વધુમાં જણાવ્યું કે તે પણ દૈનિક મજૂર તરીકે કામ કરે છે, અને તેનો નાનો પુત્ર ખાનગી ક્ષેત્રમાં નોકરી કરે છે. સાવંત સૌથી મોટો પુત્ર હતો; તે અપરિણીત હતો.

પુત્રને ઈજા થવાના સમાચાર મળ્યા

ભુરાગઢ ગામના રહેવાસી સભાજીત 27 મેના રોજ તેના મિત્ર સાવંત સાથે અકસ્માત સ્થળે કામ કરવા માટે પહોંચ્યા હતા. તેમના આગમન પછી, તેમણે તાત્કાલિક રોજગાર મેળવ્યો. તેમના પિતા, નીલકંઠે જણાવ્યું, “મને ફોન પર જાણ કરવામાં આવી હતી કે મારા પુત્રને ઈજા થઈ છે.” ત્યારબાદ અહીં તેમના પુત્રનો મૃતદેહ મળી આવ્યો. ત્રણ ભાઈઓમાં સૌથી મોટો, તે અપરિણીત હતો. તેમના બે નાના ભાઈઓ પણ મજૂરી કામ કરે છે. નીલકંઠે ટિપ્પણી કરી કે તેમના પુત્રના મૃત્યુથી આખો પરિવાર તૂટી ગયો છે. નીલકંઠની આંખોમાં આંસુ સંપૂર્ણપણે સુકાઈ ગયા હોય તેવું લાગતું હતું; તે ચૂપચાપ બેઠો અને એક જગ્યાએ શાંત થઈ ગયો. બાદમાં, તે પોસ્ટમોર્ટમ ગૃહ પહોંચ્યો. ત્યાં, તેમના પ્રિયજનોને જોઈને, તે બેકાબૂ રડવા લાગ્યો.

એક જ વાહનમાં બે મિત્રોના મૃતદેહ લઈ જવામાં આવ્યા

બાંદા જિલ્લાના મંતૌધ પોલીસ સ્ટેશન વિસ્તારમાં આવેલા ભૂરૈડી ભૂરાગઢ ગામના રહેવાસી સાવંત અને સભાજીત, ગાઢ મિત્રો હતા. તેઓ રોજીરોટી કમાવવા માટે સાથે ઘરેથી નીકળ્યા હતા. કોન્ટ્રાક્ટર હીરાલાલે તરત જ તેમને કામ પૂરું પાડ્યું હતું. મોડી રાત્રે અચાનક તોફાન આવ્યું ત્યારે બંને મિત્રો બાજુમાં કામ કરી રહ્યા હતા; ત્યારબાદ થયેલા અકસ્માતમાં, બંને કાટમાળ નીચે એકસાથે દટાઈ ગયા અને તેમના જીવ ગુમાવ્યા. પોસ્ટમોર્ટમ સુવિધામાં એક ખાનગી એમ્બ્યુલન્સમાં તેમના મૃતદેહને બાજુમાં મૂકવામાં આવ્યા ત્યારે, તેમના શોકગ્રસ્ત સંબંધીઓ – જે ઘટનાસ્થળે હાજર હતા – બૂમ પાડ્યા વિના રહી શક્યા નહીં: “જુઓ, મૃત્યુમાં પણ, તેઓ હજી પણ સાથે જઈ રહ્યા છે.”