મૂવી સમીક્ષા : ધુરંધર: ધ રીવેન્જ
કાસ્ટ : રણવીર સિંહ, અર્જુન રામપાલ, સંજય દત્ત, સારા અર્જુન, આર. માધવન અને રાકેશ બેદી
લેખક : આદિત્ય ધર
દિગ્દર્શક : આદિત્ય ધર
ઉત્પાદકો : આદિત્ય ધર, જ્યોતિ દેશપાંડે અને લોકેશ ધર
પ્રકાશન તારીખ : માર્ચ 19, 2026
રેટિંગ : ૩.૫/૫
ફિલ્મ ‘ધુરંધર 2’ ને લઈને શરૂઆતથી જ ભારે ઉત્સાહ હતો. નિર્માતાઓ સારી રીતે જાણતા હતા કે દર્શકો આ ફિલ્મના બીજા ભાગની આતુરતાથી રાહ જોઈ રહ્યા છે. તેમને વિશ્વાસ હતો કે આ ફિલ્મની સિક્વલને પણ મૂળ ફિલ્મ જેટલી જ પ્રેમ મળશે. આનાથી દર્શકોને ખાતરી થઈ ગઈ કે બીજો ભાગ પહેલા ભાગ કરતાં પણ વધુ આકર્ષક વાર્તા રજૂ કરશે.
હવે, પ્રેક્ષકોએ પોતાની વફાદારી દર્શાવતા, ‘ધુરંધર ધ રીવેન્જ’નું ઘણું એડવાન્સ બુકિંગ કર્યું હતું પરંતુ નિર્માતાઓ તેના માટે તૈયારી કરી શક્યા નહીં. પરિણામે, દેશભરના અનેક શહેરોમાં પ્રીવ્યૂ શો રદ કરવામાં આવ્યા ત્યારે ફિલ્મ જોનારાઓ ખૂબ નિરાશ થયા. તેમ છતાં, જેમને તક મળી તેઓ ફિલ્મ જોવામાં સફળ રહ્યા. હવે, પ્રશ્ન એ રહે છે કે: શું ખરેખર જેમણે ફિલ્મ જોઈ હતી તેઓ પણ નિરાશ થયા હતા?
ફિલ્મ કેવી છે?
‘ધુરંધર 2’ જોતી વખતે તમે નિરાશ નહીં થાઓ, પરંતુ આ લગભગ ચાર કલાક લાંબી ફિલ્મમાં તમને ક્યારેક કંટાળો ચોક્કસ આવશે. ભલે તે હમઝા અલી મજારી હોય કે જસકીરત સિંહ રંગી, તમને નિઃશંકપણે બંને જોવાની મજા આવશે; જોકે, તમે અનિવાર્યપણે કોઈક સમયે ‘રહેમાન ડાકુ’ ની આભા ગુમાવતા જોશો.
સંજય દત્ત અને અર્જુન રામપાલની વાત કરીએ તો – જો તમે આ પાત્રો પર ભારે અસર કરવાની અપેક્ષા રાખતા હોવ, તો તમને નિરાશા મળશે. સારા અર્જુન, તેના તરફથી, ફક્ત ક્ષણિક દેખાવ કરે છે, અને તે પણ અડધી ફિલ્મ પસાર થઈ ગયા પછી જ. તેથી, કુલ મળીને, આખા ચાર કલાક માટે, તે રણવીર સિંહ છે જેને તમે સ્ક્રીન પર જુઓ છો.
તેમ કહીને, માધવન અને રાકેશ બેદી સમયાંતરે ફિલ્મની કાર્યવાહીમાં જીવંતતા લાવવાનું સંચાલન કરે છે. ફિલ્મની શરૂઆત અને ક્લાઇમેક્સ બંને શક્તિશાળી છે, છતાં એક મોટી ખામી આખી ફિલ્મ પર છવાયેલી છે. તે શું છે? જાણવા માટે વાંચો…
વાર્તા
ફિલ્મની વાર્તા છ પ્રકરણોમાં વહેંચાયેલી છે. તે જસકીરત સિંહ રંગી (રણવીર સિંહ) અને તેના પરિવારનો પરિચય કરાવતી ફ્લેશબેક સાથે શરૂ થાય છે. જસકીરતના પિતા એક સૈનિક હતા, અને તે પોતે સેનામાં ભરતી થવાની તૈયારી કરી રહ્યા હતા; જોકે, અચાનક ઘટનાઓના વળાંકને કારણે તે પોતાના પરિવારનું રક્ષણ કરવા માટે હથિયાર ઉપાડી લે છે.
પોતાના પરિવાર પર થયેલા અન્યાયનો બદલો લેવા માટે, જસકીરત એક ધારાસભ્યના નિવાસસ્થાનમાં ઘૂસી જાય છે અને લોહિયાળ હિંસા ફેલાવે છે. પરિણામે, તેને આજીવન કેદની સજા ફટકારવામાં આવે છે. બાદમાં, આઈબી ડિરેક્ટર અજય સાન્યાલ (આર. માધવન) તેને પોતાના દેશની સેવા કરવાની તક આપે છે.
ત્યારબાદ, જસકીરત એક ભારતીય ઓપરેટિવ તરીકે પાકિસ્તાનમાં ઘૂસણખોરી કરે છે, હમઝા અલી મજારીનું ઉપનામ અપનાવે છે. આ બિંદુ સુધીની ઘટનાઓ ફિલ્મના પહેલા હપ્તામાં દર્શાવવામાં આવી હતી; વાર્તા હવે રહેમાન ડાકુ (અક્ષય ખન્ના) ના મૃત્યુ પછી સીધી શરૂ થાય છે.
રહેમાનના મૃત્યુ પછી, હમઝા તેના નાના ભાઈ ઉઝૈર (દાનિશ પાંડોર) ને લ્યારીના સિંહાસનનો ઉત્તરાધિકારી બનાવે છે, જેનાથી તેનો પોતાનો એજન્ડા આગળ વધે છે. વાર્તામાં પાછળથી, મેજર ઇકબાલ (અર્જુન રામપાલ) હમઝા અને તેના “બિગ બોસ” વચ્ચે એક મુલાકાત ગોઠવે છે. તો પછી, આ “બિગ બોસ” કોણ છે? શું હમઝાનો આ જ વ્યક્તિની હત્યા કરવાનો ખરો ઉદ્દેશ્ય છે? શું તે તેના મિશનમાં સફળ થશે? તે જાણવા માટે, તમારે ફિલ્મ જોવી પડશે.
અભિનય
રણવીર સિંહ આખી ફિલ્મમાં પડદા પર પ્રભુત્વ ધરાવે છે. મેં પહેલા પણ કહ્યું છે, અને હું ફરીથી કહીશ: તેની સ્ક્રીન બહારની હરકતો ગમે તે હોય, કેમેરા ફરતા જ, રણવીર એટલો કેન્દ્રિત અને તીવ્ર બની જાય છે કે તે દરેક ભૂમિકામાં દોષરહિત દેખાય છે. તેના અભિનયમાં એક પણ નબળો દ્રશ્ય નથી; પછી તે ગુસ્સો હોય, એક્શન સિક્વન્સ હોય કે ભાવનાત્મક ક્ષણો હોય – બધું જ સંપૂર્ણ રીતે ભજવવામાં આવ્યું છે.
આ હપ્તામાં અર્જુન રામપાલને વધુ સ્ક્રીન સમય આપવામાં આવ્યો છે; જોકે, તેના પાત્રને પહેલા ભાગમાં દર્શાવવામાં આવેલી ભયાનક તીવ્રતા સાથે ઘડવામાં આવ્યું નથી. એક કે બે દ્રશ્યો સિવાય, તેને અહીં તેની અભિનય કુશળતા દર્શાવવા માટે ખૂબ જ ઓછો અવકાશ આપવામાં આવ્યો હતો.
સંજય દત્ત પહેલી ફિલ્મમાં જેવો જ સમય સ્ક્રીન પર દેખાય છે. જ્યારે પણ માધવન દેખાય છે, ત્યારે તે ફિલ્મને બચાવવામાં સફળ થાય છે કારણ કે તે ડગમગવા લાગે છે. સારા અર્જુનનો આખી ફિલ્મમાં ફક્ત એક જ મહત્વપૂર્ણ દ્રશ્ય છે; બાકીની ફિલ્મમાં, તે સંપૂર્ણપણે ગેરહાજર રહે છે.
પહેલા હપ્તાની જેમ, આ ફિલ્મમાં પણ રાકેશ બેદી એક આનંદદાયક સરપ્રાઈઝ પેકેજ સાબિત થાય છે. મારો વિશ્વાસ કરો, જ્યારે તમે ફિલ્મના ક્લાઈમેક્સ પર પહોંચશો, ત્યારે તમે તેમના કામના ચાહક બની ગયા હશો. બાકીના કલાકારો – માનવ ગોહિલ, ગૌરવ ગેરા, ડેનિશ પાંડોર અને રાજ ઝુત્શી – બધાએ પોતપોતાની ભૂમિકાઓને સંપૂર્ણ ન્યાય આપ્યો છે.
દિગ્દર્શન
આદિત્ય ધરનું આ ફિલ્મ પરનું વ્યાપક સંશોધન અને વિગતવાર કાર્ય પ્રશંસનીય છે. હકીકતમાં, આ પ્રથમ ભાગની સફળતા પાછળનું એક મુખ્ય કારણ હતું. ભાગ 2 માં તેણે નોટબંધી, અતિક અહેમદ અને દાઉદ ઇબ્રાહિમ સાથેના જોડાણોને જે રીતે જોડ્યા છે તે એક આકર્ષક દૃશ્ય બનાવે છે.
જોકે, પહેલા ભાગથી વિપરીત – જ્યાં તેણે વાર્તાને ચુસ્ત રાખી અને સમયાંતરે આશ્ચર્ય પહોંચાડ્યું – આ સિક્વલ ઓછી પડે છે. એવું લાગે છે કે આદિત્યએ આ બીજા ભાગમાં એટલી મહેનત કરી નથી; એવું લાગે છે કે તેણે તેને એવી ધારણા સાથે રજૂ કર્યું કે તે ફક્ત તેના પુરોગામી દ્વારા ઉત્પન્ન થયેલી ગતિ પર સવારી કરશે.
ઓપનિંગ સિક્વન્સ અને ક્લાઇમેક્સ સિવાય, આખી ફિલ્મમાં ફક્ત થોડા જ ખરેખર યાદગાર દ્રશ્યો છે. એક્શન સિક્વન્સ સારી રીતે ચલાવવામાં આવ્યા છે, જોકે કેટલાકને બિનજરૂરી રીતે ખેંચવામાં આવે છે. બાકીની ફિલ્મ એવી રીતે પ્રગટ થાય છે જે સૂચવે છે કે વાર્તા ફક્ત શરૂ થઈ હતી અને હવે તેને ફક્ત નિષ્કર્ષ પર લાવવાની જરૂર છે.
ઘણા દ્રશ્યોના પરિણામ – અને પ્લોટના અનુગામી માર્ગ – ની આગાહી અગાઉથી કરી શકાય છે. જો આદિત્યએ અહીં થોડા આશ્ચર્યજનક તત્વોનો સમાવેશ કર્યો હોત, તો જોવાનો અનુભવ બમણો આનંદદાયક હોત. જ્યારે તે ચોક્કસપણે ક્લાઇમેક્સમાં થોડો જીવ ફૂંકે છે, ત્યાં સુધીમાં તો ઘણું મોડું થઈ ગયું હોય છે.
સંગીત
પાછલા હપ્તાની સરખામણીમાં સંગીત નબળું છે. એક કે બે ટ્રેક સિવાય, કોઈ પણ ગીત યાદગાર નથી. એક રોમેન્ટિક ગીત છે જે બળજબરીથી જૂતામાં દબાવવામાં આવ્યું હોય તેવું લાગે છે.
શું તમારે તે જોવું જોઈએ? જો તમે પહેલો હપ્તો જોયો હોય, તો તમારે આ ચોક્કસપણે જોવું જોઈએ. જોકે, ફક્ત પ્રસિદ્ધિ કે સેલિબ્રિટી સમીક્ષાઓના આધારે જ ન જાઓ. આ એક સારી ફિલ્મ છે – ફક્ત જાઓ, તેનો આનંદ માણો અને ઘરે પાછા ફરો. ફિલ્મ પાસેથી વધુ પડતી અપેક્ષાઓ ન રાખો, ન તો પહેલા હપ્તાની સમકક્ષ દ્રશ્યો, આશ્ચર્ય કે મનોરંજનની અપેક્ષા રાખો.
